คุณต้องเห็นภาพไวรัลของสัตว์ขนยาวสีน้ำตาลน่ารักตัวเล็ก ๆ ยิ้มแย้มแจ่มใสสู้กล้อง นักท่องเที่ยว หรือใบไม้ ดูเหมือนว่า “ควอกกา” เป็นสัตว์ที่มีความสุขที่สุดในโลก
มีกระเป๋าหน้าท้อง มีถิ่นกำเนิดในเกาะร็อตเนสต์ของออสเตรเลีย
สัตว์ที่ออกหากินเวลากลางคืนนี้อยู่ในตระกูลเดียวกับบิ๊กฟุตหรือมาโครพอด ซึ่งรวมถึงวอลลาบีและจิงโจ้ด้วย ควอกกาเป็นสัตว์ที่ตัวเล็กที่สุด พวกเขาอาศัยอยู่ในป่าละเมาะและหนองน้ำ และทำอุโมงค์เพื่อสร้างที่หลบภัยสำหรับวันนี้ พวกเขาออกมาหาอาหารตอนกลางคืน พวกเขาถูกค้นพบครั้งแรกโดยวิลเลม เดอ วลามิงห์นักเดินเรือชาวดัตช์ ซึ่งอธิบายว่า ควอกกา เป็น 'หนูตัวใหญ่เท่าแมว'!
ควอกกาเป็นที่รู้กันว่ากล้าหาญ มีความอยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่ง และมีเสน่ห์น่าดึงดูด
ควอกกาเป็นที่รู้จักว่ากล้าหาญ มีความอยากรู้อยากเห็นอย่างมาก และมีเสน่ห์ที่น่ารัก ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ควอกกาได้เรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับมนุษย์และมักจะบุกค้นบ้าน แคมป์ หรือคอนโดของพวกเขาเพื่อหาของว่างยามดึก โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนเกาะร็อตเนสต์ พวกเขาเดินไปตามถนนอย่างมีความสุข แม้กระทั่งไปเยี่ยมร้านกาแฟและร้านอาหาร ไม่ใช่แค่เรื่องอาหารเท่านั้น บางคนได้สังเกตมนุษย์ก้านของควอกกา
สัตว์ที่มีความสุขที่สุดในโลกสามารถกรีดคุณได้ด้วยเท้าขนาดใหญ่ที่มีกรงเล็บที่คมกริบ
หากคุณพยายามที่จะตลกกับควอกกา มันสามารถตัดอะไรก็ได้ ในแต่ละปีเกาะร็อตเนสต์บันทึกผู้ป่วยหลายสิบรายที่ถูกทำร้าย โดยเฉพาะอย่างยิ่งลูกควอกกากัด ถึงแม้ว่าพวกมันจะเป็นที่สงบสุขโดยที่ควอกกาตัวผู้ไม่สู้แม้กระทั่งตัวเมีย อาหาร หรือน้ำ แต่ถ้าคุณซุกซนกับพวกมันหรือฝ่าฝืนระดับความสะดวกสบายของพวกมัน พวกมันก็น่ารังเกียจจริง ๆ
ในเกาะร็อตเนสต์ มีการปรับ 300AUD สำหรับผู้ที่สัมผัสควอกกา
คุณไม่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ จำนวนประชากรตามธรรมชาติของควอกกากำลังลดลงเนื่องจากผู้ล่าเช่นสุนัขจิ้งจอกหรือแมวมักจะล่าพวกมัน เพื่อปกป้องควอกกา รัฐบาลได้สั่งให้พวกมันอยู่ในป่า และห้ามมิให้มีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ กับมนุษย์โดยเด็ดขาด
ในขณะที่ควอกกายิ้ม เราไม่รู้ว่าพวกเขามีความสุขหรือไม่
รอยยิ้มมักจะสับสนกับความโง่เขลา แต่นักวิจัยได้ข้อสรุปว่า ควอกกา ไม่ใช่สัตว์ที่โง่เขลา และพวกเขามีทักษะทั้งหมดที่จะเจริญเติบโตในที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของพวกมัน เช่นเดียวกับฉลามขาวผู้ยิ่งใหญ่ ควอกกามีรอยยิ้มที่โง่เขลาอย่างถาวร
ควอกกาเป็นผู้รอดชีวิตที่มีความกล้าหาญและสามารถทำทุกอย่างเพื่อติดอยู่ อย่าหลงไปกับรอยยิ้มที่น่ารักของพวกมัน